28 Mart
Avcılar bütün şehri sarmış durumda. Gerizekalı Prens eğlenceye daha az düşkün olsaydı, bütün bunlar başımıza gelmezdi. Boşver bunları, bir an önce bu lanet adadan kaçmalıyım. İkinci anavatanım olan Prag, türümün en güçlü kalelerinden biri. Oraya ulaşabilirsem güvende olurum.
Londra'daki Malkavianlar doğrusunu söylemek gerekirse, beklediğimden çok daha aşağı. Tamam, Prag'daki Malkavianlarda çok elit bir topluluk değil belki(ben hariç tabii ki) ama hiç olmazsa sofra adabımız var ve ender de olsa bilimsel fikir alışverişi yapabiliyordum. Londra'nın Malkavian yaşlısı bile yok. Yani var da, yok. Kendini 7 sene önce bir odaya kapatmış, günde iki kere verilen fareler ile besleniyor. Meh, zavallılar. Bizim Prag'daki yaşamımızı görseler ne yaparlar acaba. El değmemiş kız ve oğlan çocukları, yeni doğmuş bebekler, yeni doğum yapmış kadınlar, hamile kadınlar... Bizim menümüzün sınırı, hayal gücümüz.
Güneş battı. Artık dışarı çıkabilirim, her ne kadar tehlikeli olsa da burada daha fazla kalmak istemiyorum. Beslendim, dün geceki duruma bir daha düşmem.
Fransa'ya gidecek bir gemi arıyorum Londra rıhtımında. Amacım burdan Paris'e gidip güzel Prens'in korumasına sığınmak. Evet, mantıklı. Özledim zaten onu.
Aklım cinsellikten başka şeylerde olsaydı, peşimdekileri görebilirdim. İki kişiler. Pelerinleri var, ne silah taşıdıklarını göremiyorum. Kalabalık içinde beni yok etmeye çalışamazlar, yoksa millete neden benim toza dönüştüğümü açıklamak zorunda kalabilirler. Onları sığınağa götürmemi bekliyorlar. Sığınağın yerini öğrendikten sonra da, hepimizin işini bitirecekler. Onları hayal kırıklığına uğratmak istemem.
Planı kurdum kafamda, attım hafızaya. Beyin bedava sonuçta, niye hamallık yapayım? Onları sığınağa götüreceğim, onlar klandaşlarımı yok ederken aradan sıvışacağım. Burdan ayrılacağım gemi de hazır. Herşey hazır.
Elimdeki silahlar, kabzasında ailemim arması bulunan bir hançer ve disiplinlerim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder