Vampire: The Masquerade - Black Günlükleri III

Karanlık...

Her yer karanlık...

Mary... Yardım et...

Gürültü kulaklarımı sağır edecek neredeyse. Keşke sağır olsam da kurtulsam, ama nafile. Her sesi, her kelimeyi çok net bir şekilde duyup, anlıyorum. Bu ses ormanında kimler yok ki: babam, Mary, yolculuğum taa en başında, Londra’da, kaldığım o köhne yerin bakıcısı. Aklımı kaybettiğimden neredeyse eminim.

Işık... O’nu görüyorum. Etrafındaki karanlığı yaydığı ışıkla dağıtıyor. Ama karanlık çok inatçı, sürekli onu sarmalamaya çalışıyor. Bana elini uzatınca sesler giderek yükseliyor. Kreşendo...

O’nun elini tuttuğumda ışık kayboluyor. Sadece karanlık var. Karanlık ve onun buz gibi eli.

Uyanıyorum.

“Thomas Christopher Agustus Amadeus Corvus Cosmos Blackmoore. Karanlıklar dünyasına hoş geldin...Ben senin yeni annenim.”